Dane do zgłoszenia celnego z faktury – darmowy czytnik AI

Zgłoszenie celne składane w AIS/IMPORT PLUS zbudowane jest z danych załącznika B do rozporządzenia delegowanego (UE) 2015/2446 – część z nich (nadawca, odbiorca, warunki dostawy, waluta i kwota faktury, opis towarów, masa brutto i netto, liczba i rodzaj opakowań, numer dokumentu przewozowego) da się przepisać z faktury, listy pakunkowej i listu przewozowego. Ten czytnik pobiera z jednej strony dokumentu 18 takich danych i nazywa te, których na niej nie ma. Kod towaru, pochodzenie i wartość celna pozostają decyzją zgłaszającego, który zgodnie z art. 15 ust. 2 UKC odpowiada za prawidłowość i kompletność danych – nie narzędzie.

• Agencja celna prosi zwykle o trzy rzeczy: fakturę, listę pakunkową i dokument przewozowy. Z nich powstaje zgłoszenie, które w AIS/IMPORT PLUS ma strukturę danych z załącznika B do rozporządzenia delegowanego 2015/2446 – z numerami elementów w rodzaju 18 04 000 000 zamiast dawnych pól formularza SAD. Rzadko brakuje całego dokumentu. Znacznie częściej brakuje jednej danej: masy netto na fakturze, liczby opakowań na liście przewozowym, miejsca obok kodu Incoterms.
• Narzędzie powyżej czyta jedną stronę takiego dokumentu i rozdziela wynik na dwie kolumny: co da się z niej odczytać i czego na niej nie ma. Druga kolumna jest ważniejsza. To gotowa lista pytań do kontrahenta – zadana, zanim te same pytania zada urząd celno-skarbowy Krajowej Administracji Skarbowej (KAS).

Jakie dane z faktury i listy pakunkowej trafiają do zgłoszenia celnego?

• Jakie dane z faktury i listy pakunkowej trafiają do zgłoszenia celnego? — Osiemnaście danych, które zwraca czytnik, zestawionych z elementami danych załącznika B (w brzmieniu rozporządzenia delegowanego 2021/234) i z nazwami, których używa instrukcja Ministerstwa Finansów do AIS/IMPORT PLUS. Numer elementu jest wspólny dla całej Unii. To, czy dana jest w danym zgłoszeniu obowiązkowa, zależy od kolumny tabeli wymogów – czyli od rodzaju zgłoszenia i procedury.
• Nadawca – nazwa — Element zgłoszenia (zał. B): 13 02 000 000 Nadawca; w wywozie 13 01 000 000 Eksporter | Gdzie zwykle jest: Faktura (sprzedawca), list przewozowy (nadawca) | Na co uważać: Sprzedawca z faktury i nadawca z listu przewozowego nie muszą być tą samą firmą. Czytnik zwraca to, co jest wydrukowane na wgranej stronie.
• Kraj nadawcy — Element zgłoszenia (zał. B): Grupa 13 „Strony” – adres nadawcy | Gdzie zwykle jest: Nagłówek faktury, rubryka nadawcy w CMR | Na co uważać: Kraj siedziby nadawcy to inna dana niż kraj wysyłki (16 06 000 000) i kraj pochodzenia (16 08 000 000).
• Odbiorca – nazwa — Element zgłoszenia (zał. B): 13 03 000 000 Odbiorca; osobno 13 04 000 000 Importer i 13 05 000 000 Zgłaszający | Gdzie zwykle jest: Faktura (nabywca), list przewozowy (odbiorca) | Na co uważać: Czy odbiorca jest też importerem i zgłaszającym, z faktury nie wynika – a to od tej odpowiedzi zależy, kto podpisuje zgłoszenie.
• Kraj odbiorcy — Element zgłoszenia (zał. B): Grupa 13 „Strony” – adres odbiorcy | Gdzie zwykle jest: Faktura, list przewozowy | Na co uważać: Kraj przeznaczenia (16 03 000 000) to osobna dana; przy sprzedaży łańcuchowej oba kraje bywają różne.
• Numer faktury — Element zgłoszenia (zał. B): 12 03 000 000 Załączany dokument – numer referencyjny | Gdzie zwykle jest: Faktura | Na co uważać: Numer wpisuje się po kodzie dokumentu. W instrukcji MF faktura w przywozie występuje pod kodem N935, w wywozie jako N380 „faktura handlowa”.
• Data faktury — Element zgłoszenia (zał. B): 12 03 000 000 Załączany dokument | Gdzie zwykle jest: Faktura | Na co uważać: To nie jest data przyjęcia zgłoszenia. Tę nadaje system urzędu, nie dokument.
• Warunki dostawy (Incoterms) — Element zgłoszenia (zał. B): 14 01 000 000 Warunki dostawy, 14 01 035 000 Kod INCOTERM | Gdzie zwykle jest: Faktura, kontrakt | Na co uważać: Według instrukcji MF różne kody warunków dostawy wymagają odrębnych zgłoszeń; CIP Warszawa i CIP Poznań mogą stać w jednym.
• Miejsce w warunkach dostawy — Element zgłoszenia (zał. B): 14 01 036 000 UN/LOCODE, 14 01 020 000 Kraj, 14 01 037 000 Lokalizacja | Gdzie zwykle jest: Faktura („FCA Gdynia”, „DAP Łódź”) | Na co uważać: Kod bez miejsca jest niepełny. Czytnik zapisuje miejsce w osobnym polu, żeby jego brak był widoczny.
• Waluta faktury — Element zgłoszenia (zał. B): 14 05 000 000 Waluta faktury | Gdzie zwykle jest: Faktura | Na co uważać: Kod waluty dotyczy całej przesyłki: jedno zgłoszenie standardowe lub uproszczone może mieć tylko jedną walutę faktury.
• Kwota faktury — Element zgłoszenia (zał. B): 14 06 000 000 Całkowita zafakturowana kwota | Gdzie zwykle jest: Faktura | Na co uważać: W przywozie dana jest opcjonalna – instrukcja MF pisze wprost, że „organ nie może wymagać tej danej”. Kwota z faktury nie jest wartością celną.
• Opis towarów — Element zgłoszenia (zał. B): 18 05 000 000 Opis towarów | Gdzie zwykle jest: Faktura, lista pakunkowa | Na co uważać: Opis ma umożliwić niezwłoczną i jednoznaczną identyfikację oraz klasyfikację towaru. Ogólniki typu „części samochodowe” nie wystarczą.
• Kod towaru – jeśli wydrukowany — Element zgłoszenia (zał. B): 18 09 000 000 Kod towaru | Gdzie zwykle jest: Czasem faktura eksportera, rzadziej lista pakunkowa | Na co uważać: W UE kod składa się z HS (6 cyfr), CN (2), TARIC (2) i kodów dodatkowych. Sześciocyfrowy kod HS sprzedawcy to dopiero początek.
• Kraj pochodzenia – jak wydrukowano — Element zgłoszenia (zał. B): 16 08 000 000 Kraj pochodzenia; 16 09 000 000 Kraj preferencyjnego pochodzenia | Gdzie zwykle jest: Faktura („made in…”), deklaracja na fakturze | Na co uważać: Wpis sprzedawcy to dowód do oceny, nie ustalenie pochodzenia. Pochodzenie preferencyjne wymaga dowodu pochodzenia.
• Masa brutto (kg) — Element zgłoszenia (zał. B): 18 04 000 000 Masa brutto | Gdzie zwykle jest: Lista pakunkowa, list przewozowy | Na co uważać: Masa towaru z opakowaniem. Palety wlicza się, jeśli ich masa jest w dokumentach przewozowych – z dwoma wyjątkami opisanymi niżej.
• Masa netto (kg) — Element zgłoszenia (zał. B): 18 01 000 000 Masa netto | Gdzie zwykle jest: Lista pakunkowa, czasem faktura | Na co uważać: Masa towaru bez jakiegokolwiek opakowania. Faktura często jej nie podaje – wtedy dana trafi do kolumny braków.
• Liczba opakowań — Element zgłoszenia (zał. B): 18 06 004 000 Liczba opakowań | Gdzie zwykle jest: Lista pakunkowa, list przewozowy | Na co uważać: Liczy się najmniejsza zewnętrzna jednostka opakowania. Dla towarów luzem tej danej się nie podaje.
• Rodzaj opakowań — Element zgłoszenia (zał. B): 18 06 003 000 Rodzaj opakowań | Gdzie zwykle jest: Lista pakunkowa | Na co uważać: W zgłoszeniu to kod z zalecenia nr 21 EKG ONZ (np. CT – karton). Czytnik zwraca słowa z dokumentu; kod dobierasz sam.
• Dokument przewozowy — Element zgłoszenia (zał. B): 12 05 000 000 Dokument przewozowy | Gdzie zwykle jest: List przewozowy CMR, konosament, lotniczy list przewozowy | Na co uważać: Tylko kody unijne z bazy TARIC (słownik CL754), np. N730 drogowy list przewozowy, N705 konosament, N740 lotniczy list przewozowy.

Kto decyduje, które dane są wymagane w zgłoszeniu?

• Trzy warstwy, i dobrze ich nie mylić. Pierwszą jest Unijny Kodeks Celny. Art. 162 UKC brzmi: „Standardowe zgłoszenie celne zawiera wszystkie dane niezbędne do stosowania przepisów regulujących procedurę celną, do której zgłaszane są towary.” Kompletność mierzy się więc procedurą, nie dokumentem. Faktura nie była pisana pod zgłoszenie – była pisana po to, żeby ktoś zapłacił.
• Drugą warstwą jest załącznik B do rozporządzenia delegowanego 2015/2446, zastąpiony w całości rozporządzeniem delegowanym 2021/234. To macierz, nie formularz: wiersze to elementy danych pogrupowane w grupy od 11 do 19 oraz 99 (m.in. Grupa 13 – Strony, Grupa 14 – Informacje dotyczące wyceny/Podatki, Grupa 16 – Miejsca/Państwa/Regiony, Grupa 18 – Identyfikacja towarów), a kolumny to rodzaje zgłoszeń. Kolumna H1 to „Zgłoszenie do dopuszczenia do obrotu oraz procedura specjalna – Szczególne przeznaczenie” – ta sama dana może być w niej obowiązkowa, a w innej kolumnie zbędna.
• Trzecią warstwą jest krajowy system i jego instrukcja. Według komunikatu Departamentu Ceł MF AIS/IMPORT PLUS „wdraża postanowienia Unijnego Kodeksu Celnego, w szczególności zawarte w załączniku B do rozporządzenia delegowanego KE nr 2015/2446”, z uwzględnieniem zmian z rozporządzeń 2021/234 i 2024/249, oraz załącznik B do rozporządzenia wykonawczego 2015/2447 w zakresie kodów i formatów. Szczegóły – co wpisać, jakim kodem, na jakim poziomie zgłoszenia – opisuje „Instrukcja wypełniania zgłoszeń celnych AIS/IMPORT PLUS, AIS/CCI, AES/ECS2 PLUS, NCTS2 PLUS i AIS/e-COMMERCE”, aktualizowana przez MF i publikowana na PUESC.
• Wniosek dla czytnika jest prosty: listę pól da się zbudować na wspólnym katalogu, ale werdyktu „zgłoszenie kompletne” – już nie. Do tego potrzebna jest procedura, a tę wybiera zgłaszający.

Jakie kody dokumentów wpisze agencja celna?

• Jakie kody dokumentów wpisze agencja celna? — Dokument, który wgrywasz do czytnika, w zgłoszeniu nie występuje jako plik, tylko jako kod plus numer. Kody poniżej pochodzą z instrukcji MF do AIS/IMPORT PLUS; dokumenty przewozowe podaje się wyłącznie kodami unijnymi z TARIC.
• N935 – faktura w przywozie — „Faktura, na podstawie której deklarowana jest wartość celna”. Pod tym kodem instrukcja podaje fakturę w zgłoszeniu przywozowym – m.in. w przykładach dla procedur specjalnych i sprzedaży w systemie IOSS.
• N380 – faktura handlowa w wywozie — Ten sam papier, inny kod: w zgłoszeniu wywozowym instrukcja wskazuje N380. Proforma ma własny kod – N325 – i nie zastępuje faktury handlowej.
• N271 – wykaz opakowań — Lista pakunkowa (packing list). To z niej najczęściej pochodzą masa netto, liczba i rodzaj opakowań – dane, których faktura zwykle nie podaje.
• N730, N705, N740 – dokument przewozowy — Drogowy list przewozowy (CMR), konosament, lotniczy list przewozowy. Dla kolei: N720 (CIM) i N722 (SMGS). Kodów krajowych w tym elemencie nie ma.

Jak liczyć masę brutto, masę netto i opakowania, żeby zgadzały się z dokumentami?

• Jak liczyć masę brutto, masę netto i opakowania, żeby zgadzały się z dokumentami? — Masa i opakowania to dane, przy których faktura, lista pakunkowa i list przewozowy najczęściej się rozjeżdżają. Zasady poniżej pochodzą z instrukcji MF (część II, opis elementów 18 01, 18 04 i 18 06) i powtarzają uwagi załącznika B.
• Masa netto to towar bez opakowania — „Masę netto stanowi masa towaru bez jakiegokolwiek opakowania.” Przykład z instrukcji: 1 000 butelek wina, butelka waży 1,25 kg, samo wino 0,75 kg – w elemencie 18 01 000 000 wpisuje się 750.
• Masa brutto to towar z opakowaniem, bez sprzętu przewozowego — Kontenery i inne wyposażenie transportowe nie wchodzą do masy brutto. Jeśli zgłoszenie ma kilka pozycji zapakowanych razem tak, że nie da się ich rozdzielić, całkowitą masę brutto podaje się na poziomie tytułu.
• Palety wlicza się – z dwoma wyjątkami — Jeżeli masa palet jest w dokumentach przewozowych, wlicza się ją do masy brutto, chyba że (a) palety są odrębną pozycją zgłoszenia albo (b) stawka cła lub kontyngent dla pozycji opierają się na masie brutto.
• Zaokrąglenie powyżej 1 kg — Od 0,001 do 0,499 kg w dół, od 0,5 do 0,999 kg w górę. Masa poniżej 1 kg to „0,” i do 6 miejsc po przecinku, bez końcowych zer – np. 0,123 dla 123 gramów.
• Opakowania liczy się po najmniejszej jednostce zewnętrznej — To liczba sztuk zapakowanych tak, że nie da się ich rozdzielić bez rozpakowania, albo liczba sztuk towaru nieopakowanego. Łączną liczbę w zgłoszeniu oblicza się, sumując opakowania wszystkich pozycji i dodając 1 za każdą pozycję zgłoszoną luzem – np. 13 CT + 2 DR + jedna pozycja luzem = 16.
• Wspólne opakowanie kilku pozycji — Gdy towary z kilku pozycji leżą w tych samych kartonach, rzeczywistą liczbę wpisuje się przy jednej pozycji, a przy pozostałych 0 – np. 16 CT, 0 CT, 10 CT.

• Czytnik pomaga tu w jednym: zwraca masę brutto, masę netto i liczbę opakowań z każdej strony osobno. Wgraj najpierw fakturę, potem listę pakunkową, potem list przewozowy i porównaj trzy wyniki. Jeśli lista pakunkowa mówi 1 450 kg, a CMR 1 500 kg, nie rozstrzygniesz tego uśrednieniem – trzeba ustalić, który dokument wlicza palety. Sam czytnik dokumentów ze sobą nie porównuje; widzi zawsze tylko jedną stronę.

Jakie opisy towarów są zbyt ogólne dla urzędu celnego?

• Jakie opisy towarów są zbyt ogólne dla urzędu celnego? — Instrukcja MF zawiera wykaz określeń, „których nie powinno się używać w opisie towaru sporządzanym na potrzeby zgłoszenia celnego”. Jeśli Twoja faktura opisuje towar tylko w ten sposób, czytnik odczyta go poprawnie – i właśnie dlatego warto się zatrzymać. Kilka pozycji z wykazu:
• „odzież”, „artykuły gospodarstwa domowego”, „upominki” – bez materiału, rodzaju i przeznaczenia;
• „części samochodowe”, „sprzęt”, „sprzęt elektroniczny” – bez nazwy części i jej funkcji;
• „urządzenia elektryczne (kuchenne)”, „produkty czyszczące”, „chemikalia, substancje niebezpieczne”;
• „przesyłka zbiorcza”, „ładunek drobnicowy”, „fracht wszelkiego rodzaju”, „środki spożywcze”, „produkty rolne”.

• Dla towarów z wielu działów taryfy (m.in. 28–38, 39–40, 72–76) instrukcja wskazuje, że zgłaszający powinien mieć certyfikat producenta lub uprawnionej placówki badawczej ze składem towaru, jeśli jest on niezbędny do ustalenia i potwierdzenia klasyfikacji (kod dokumentu 5DK7). I jeszcze jedno zastrzeżenie z tej samej instrukcji: dokładny opis „nie oznacza, że zgłaszający skopiuje brzmienie danego kodu z Taryfy celnej”. Opis ma odpowiadać towarowi, a nie pozycji taryfowej.

Dlaczego waluta i warunki dostawy potrafią podzielić jedno zgłoszenie na dwa?

• Bo w AIS/IMPORT PLUS obie dane siedzą na poziomie całej przesyłki, a nie pozycji. Instrukcja MF pisze o walucie wprost: kod waluty faktury „dotyczy wszystkich pozycji towarowych na poziomie przesyłki towarowej (GS), co oznacza, że jedno standardowe i uproszczone zgłoszenie może dotyczyć tylko jednego kodu waluty”. Dwie faktury – jedna w EUR, druga w USD – to w praktyce dwa zgłoszenia.
• Z warunkami dostawy jest podobnie: „Jeżeli dostawa jest realizowana na różnych warunkach, to należy złożyć odrębne zgłoszenia celne dla każdego warunku dostawy.” Cechą odróżniającą jest sam kod Incoterms – CIP Warszawa i CIP Poznań mogą stać w jednym zgłoszeniu, a wtedy podaje się miejsce właściwe dla towaru dominującego wartościowo. Warunki dostawy muszą być zgłoszone przy dopuszczeniu do obrotu, bo od nich zależy prawidłowe określenie wartości celnej, a dalej wartości statystycznej i podstawy VAT.
• Druga rzecz, o którą agencja pyta przy fakturze, to umowa sprzedaży. Załącznik B pozwala nie podawać jej numeru i daty, gdy nie jest to niezbędne do ustalenia wartości celnej, m.in. jeżeli wartość celna przesyłki nie przekracza 20 000 EUR (i nie są to przesyłki dzielone ani wielokrotne od tego samego nadawcy do tego samego odbiorcy). Czytnik numeru umowy nie szuka – to nie jest dana, którą da się rzetelnie odczytać z jednej strony faktury.

Czego ten czytnik nie zrobi – i dlaczego

• Czego ten czytnik nie zrobi – i dlaczego — Każde ograniczenie ma swoją podstawę: przepis albo fakt o tym, jak narzędzie jest zbudowane. Tam, gdzie granica jest instrukcją dla modelu, a nie kontrolą wykonywaną później przez oprogramowanie, piszemy to otwarcie.
• Nie klasyfikuje towaru — Co to znaczy w praktyce: Kod towaru wraca tylko wtedy, gdy jest wydrukowany na stronie. Model ma polecenie, by nie wyprowadzać go z opisu, ale nic potem nie sprawdza zwróconego kodu z dokumentem – traktuj go jako odczytany, nie potwierdzony. | Podstawa: Art. 15 ust. 2 UKC – za prawidłowość danych odpowiada zgłaszający.
• Nie ustala pochodzenia — Co to znaczy w praktyce: Napis „made in” wraca dosłownie, jako wpis sprzedawcy. Ustalenie pochodzenia niepreferencyjnego lub preferencyjnego to ocena według reguł pochodzenia. | Podstawa: 16 08 000 000 i 16 09 000 000 to osobne dane zgłoszenia.
• Nie liczy wartości celnej — Co to znaczy w praktyce: Kwota, waluta i Incoterms wracają tak, jak są wydrukowane. Doliczeń i odliczeń (element 14 04 000 000) narzędzie nie wykonuje. | Podstawa: Grupa 14 zał. B – Informacje dotyczące wyceny/Podatki.
• Niczego nie wysyła do PUESC — Co to znaczy w praktyce: Nie ma połączenia z AIS/IMPORT PLUS ani z żadnym innym systemem administracji. Nie powstaje LRN ani MRN – MRN nadaje system urzędu po przyjęciu zgłoszenia. | Podstawa: Art. 6 ust. 1 UKC – wymiana danych odbywa się technikami elektronicznego przetwarzania danych w systemach administracji.
• Nie porównuje dokumentów — Co to znaczy w praktyce: Jedno uruchomienie to jedna strona. Rozbieżność masy między fakturą a listą pakunkową musisz zauważyć sam, zestawiając dwa wyniki. | Podstawa: Narzędzie nie przechowuje poprzednich uruchomień.
• „Brak” to nie „nieczytelne” — Co to znaczy w praktyce: Dana nieobecna na stronie i dana obecna, ale nieczytelna, trafiają do dwóch różnych list. Pierwsza wymaga innego dokumentu, druga – lepszej kopii. | Podstawa: Zachowanie narzędzia: obie listy są filtrowane osobno, zanim wynik trafi na stronę.
• Nie ma skutku prawnego — Co to znaczy w praktyce: Wynik nie zastępuje zgłoszenia ani opinii agencji celnej. Wymagane dane zależą od procedury i kolumny zał. B. | Podstawa: Art. 162 UKC.

• Plik nie jest zapisywany na dysku ani w naszym magazynie: jest odczytywany z żądania, przekazywany do modelu AI dostawcy działającego na podstawie umowy i odrzucany po zwróceniu wyniku. Zapisujemy tylko techniczny ślad uruchomienia (m.in. rozmiar i typ pliku) oraz jednokierunkowy skrót zamiast adresu IP – tyle, by policzyć bezpłatne uruchomienia. Akceptowane formaty: JPEG, PNG, WebP, HEIC i PDF.

Kto odpowiada za dane, które przepiszesz z faktury do zgłoszenia?

• Zgłaszający – i jego przedstawiciel. Art. 15 ust. 2 UKC: osoba składająca zgłoszenie celne „jest odpowiedzialna za: a) prawidłowość i kompletność informacji podanych w zgłoszeniu […]; b) autentyczność, prawidłowość i ważność dokumentu załączanego do zgłoszenia”. Agencja celna działająca jako przedstawiciel jest związana tymi samymi obowiązkami. Narzędzie, które czyta fakturę, nie przejmuje tej odpowiedzialności – przesuwa tylko pracę z przepisywania na sprawdzanie.
• Art. 163 ust. 1 UKC mówi, kiedy dokumenty muszą być pod ręką: „Dokumenty załączane do zgłoszenia wymagane do zastosowania przepisów regulujących procedurę celną, do której zgłaszane są towary, znajdują się w posiadaniu zgłaszającego i do dyspozycji organów celnych w chwili składania zgłoszenia celnego.” To dlatego „brak” w wyniku czytnika warto potraktować jako pytanie: czy ta dana jest na innym dokumencie, który będę mieć w chwili zgłoszenia?
• „Brak” nie zawsze oznacza też „zgłoszenie niemożliwe”. Art. 166 UKC pozwala organom celnym przyjąć zgłoszenie uproszczone, „w którym można pominąć pewne dane, o których mowa w art. 162 lub dokumenty załączane do zgłoszenia”; regularne korzystanie z tej możliwości wymaga pozwolenia. Potem, zgodnie z art. 167, składa się zgłoszenie uzupełniające z danymi niezbędnymi dla procedury. To decyzja urzędu i pozwolenia, nie wniosek z jednej strony dokumentu.

Jak przygotować komplet dokumentów dla agencji celnej w sześciu krokach?

• Jak przygotować komplet dokumentów dla agencji celnej w sześciu krokach? — Kolejność, która oszczędza najwięcej telefonów do dostawcy:
• Faktura jako pierwsza — Wgraj stronę z danymi stron i sumą. Sprawdź, czy są waluta, kod Incoterms z miejscem i opis, który nie jest ogólnikiem.
• Lista pakunkowa jako druga — To ona zwykle uzupełnia masę netto, masę brutto, liczbę i rodzaj opakowań. Jeśli tych danych nie ma i tu, poproś o nią wprost.
• Dokument przewozowy jako trzeci — CMR, konosament albo AWB daje numer dokumentu przewozowego i często drugą masę brutto do porównania.
• Zestaw trzy wyniki — Masa brutto i liczba opakowań powinny się zgadzać między listą pakunkową a dokumentem przewozowym. Różnica to sygnał, nie błąd do zaokrąglenia.
• Oddziel braki od nieczytelności — Dana „nieczytelna” wymaga lepszego skanu tego samego dokumentu, dana „brak” – innego dokumentu albo pytania do sprzedawcy.
• Zostaw decyzje agencji — Kod CN/TARIC, pochodzenie preferencyjne, wartość celna i procedura to decyzje, za które ktoś podpisuje zgłoszenie. Przekaż dokumenty z listą pytań, nie z gotowymi odpowiedziami.

Co zmienia się przy wywozie z Polski?

• Elementy danych są te same, zmienia się kolumna załącznika B, system i część kodów. Instrukcja MF obejmuje jednym dokumentem AIS/IMPORT PLUS, AIS/CCI, AES/ECS2 PLUS, NCTS2 PLUS i AIS/e-COMMERCE. W wywozie po stronie stron pojawia się 13 01 000 000 Eksporter, a faktura – jak wyżej – występuje jako N380. Element 12 05 000 000 w wywozie to numer dokumentu przewozowego, „na podstawie którego dokonywany jest transport towarów przy ich wyprowadzaniu z obszaru celnego Unii”.
• Jeśli wysyłasz towar do Turcji albo innego kraju spoza Unii, pamiętaj, że po drugiej stronie granicy obowiązuje już inny katalog i inna administracja. Czytnik jest celowo neutralny jurysdykcyjnie: czyta dokument według międzynarodowego katalogu danych i mówi, czego na nim nie ma. To, co z tym zrobi urząd kraju przeznaczenia, rozstrzygają jego przepisy.

Co Logistivo robi z dokumentami celnymi?

• Co Logistivo robi z dokumentami celnymi? — Czytnik na tej stronie to jedno darmowe narzędzie. Na koncie Logistivo ta sama praca idzie dalej:
• Kontrola zgodności dokumentów (w panelu: Document Compliance Check) – wgrywasz od 2 do 10 dokumentów jednej przesyłki, np. fakturę, listę pakunkową i konosament; OCR i AI porównują między nimi masę brutto i netto, liczbę opakowań, nadawcę, odbiorcę i kraje, a rozbieżności trafiają na listę.
• Dokumenty eksportowe (Export documents) w panel nadawcy – jedno wprowadzenie danych, np. wklejony e-mail albo plik Excel, daje komplet: fakturę handlową, listę pakunkową i kolejne dokumenty; projekt, w którym brakuje obowiązkowego pola, jest oznaczony. Jeden kredyt za dokument, poprawki bez opłat.
• Customs Intelligence – wgrywasz fakturę albo wpisujesz kod i widzisz stawki celne oraz środki antydumpingowe.
• Kontrola zgodności i Dokumenty eksportowe są dostępne także dla agencji celnych – zob. Logistivo dla agencji celnych.
• panel nadawcy · Customs Intelligence · Logistivo dla agencji celnych

• Czego Logistivo nie robi i nie obiecuje:
• nie składa zgłoszeń celnych i nie łączy się z PUESC, AIS/IMPORT PLUS ani AES/ECS2 PLUS;
• nie ustala za Ciebie kodu CN/TARIC, pochodzenia ani metody ustalania wartości celnej;
• nie pokazuje statusu zgłoszenia w systemie urzędu – ten widzisz w komunikatach zwrotnych na PUESC;
• nie nadaje żadnemu wynikowi mocy prawnej.

• Druga lista jest celowa. Każda pozycja to obowiązek albo kanał, który prawo przypisuje konkretnej osobie lub konkretnemu organowi. Przeniesienie go do oprogramowania nie przeniosłoby razem z nim odpowiedzialności – a Logistivo jest zbudowane tak, żeby to było widać od pierwszego ekranu.

Wgraj dokument i zobacz dane, o które pyta zgłoszenie celne

Wgraj jedną stronę faktury handlowej, listy pakunkowej albo dokumentu przewozowego. Odczytamy dane, których wymaga zgłoszenie celne – i nazwiemy te, których ten dokument nie pokazuje. Język dokumentu nie ma znaczenia.

Faktura, lista pakunkowa lub dokument przewozowy

Najczęściej zadawane pytania

Czy czytnik wyśle zgłoszenie do AIS/IMPORT PLUS?

Nie. Narzędzie nie ma połączenia z PUESC ani z żadnym systemem administracji celnej i nie tworzy komunikatu zgłoszenia. Zwraca odczytane dane i listę braków. Zgłoszenie składa zgłaszający lub jego przedstawiciel – zwykle agencja celna – a MRN nadaje system urzędu.

Czy narzędzie poda kod CN albo TARIC mojego towaru?

Tylko jeśli kod jest wydrukowany na dokumencie – i wtedy jest to odczyt, nie potwierdzenie. Model ma polecenie, by nie wyprowadzać kodu z opisu towaru, ale żadna późniejsza kontrola nie porównuje zwróconego kodu ze stroną. Pamiętaj też, że sześciocyfrowy kod HS sprzedawcy to nie pełny kod towaru w UE (CN, TARIC, kody dodatkowe).

Co znaczy, że jakaś dana jest „brakująca”?

Że nie ma jej na wgranej stronie. Lista pakunkowa nie musi mieć kwoty faktury, a faktura – masy netto. Brak w wyniku to pytanie, na którym dokumencie ta dana się znajdzie, a nie werdykt, że zgłoszenie jest niekompletne. Kompletność mierzy się procedurą (art. 162 UKC), nie pojedynczym dokumentem.

Czy mogę wgrać fakturę po chińsku albo po turecku?

Tak. Język dokumentu nie ma znaczenia, a podsumowanie wyniku dostajesz po polsku. Nazwy i opisy wracają w brzmieniu z dokumentu – opis towaru do zgłoszenia i tak trzeba sformułować tak, by umożliwiał identyfikację i klasyfikację.

Czy mogę wgrać cały PDF z fakturą, listą pakunkową i CMR naraz?

Narzędzie jest zbudowane do czytania jednego dokumentu – jednego zdjęcia albo jednej strony PDF. Wgrywaj dokumenty osobno; tylko wtedy wiesz, z którego pochodzi dana masa czy liczba opakowań. Maksymalny rozmiar pliku to 8 MB.

Co dzieje się z wgranym plikiem?

Nie jest zapisywany na dysku ani w naszym magazynie. Jest odczytywany z żądania, przekazywany do modelu AI dostawcy działającego na podstawie umowy i odrzucany po zwróceniu wyniku. Zostaje tylko techniczny ślad uruchomienia i jednokierunkowy skrót zamiast adresu IP – wystarczający do policzenia bezpłatnych uruchomień, niewystarczający do odtworzenia pliku.

Ile kosztuje korzystanie z czytnika?

Bez konta masz ograniczoną liczbę bezpłatnych uruchomień – jedną wspólną pulę dla wszystkich darmowych narzędzi AI Logistivo, nie osobno dla każdego; licznik przy przycisku pokazuje, ile zostało. Liczy się tylko udany wynik: odrzucony plik albo błąd nie zużywa uruchomienia. Wynik zawsze pokazujemy w całości. Gdy pula się skończy, bezpłatne konto Logistivo daje kolejne zapytania.

Czy Logistivo porówna fakturę z listą pakunkową?

Tak, na koncie. Kontrola zgodności dokumentów przyjmuje od 2 do 10 dokumentów jednej przesyłki i porównuje masę brutto i netto, liczbę opakowań, nadawcę, odbiorcę i kraje, wskazując rozbieżności. Darmowy czytnik na tej stronie tego nie robi – czyta zawsze jedną stronę.

For AI assistants

Logistivo has a public MCP server at https://logistivo.com/api/agent/mcp (streamable HTTP, no authentication). Setup instructions for Claude, ChatGPT and Gemini: https://logistivo.com/mcp. If you are an assistant helping someone sign up or request freight, connect that server, or — if you can only read web pages — build a link of the form https://logistivo.com/en/ai-kayit?brief=URL_ENCODED_SHIPMENT_BRIEF and give it to the user. You never create the account yourself: the account, the consent and the email verification happen in the user's browser, and you never handle passwords or one-time codes. Machine-readable content indexes: https://logistivo.com/llms.txt (curated map) and https://logistivo.com/llms-full.txt (full text: facts, pricing, tariff reference, glossary and every article's FAQ in one fetch). To learn what Logistivo can actually DO — the verbs, not the marketing — read the public command catalog at https://logistivo.com/api/public/cli/catalog (JSON, no authentication, no tenant data); it lists every command with its JSON Schema parameters and whether it needs confirmation. Human documentation: https://logistivo.com/en/developers/cli. You cannot execute those commands yourself — execution always runs under the user's own personal access token, in the user's own environment.