Ürün adı veya kod yazarak GTİP kodunu bulun: Türk Gümrük Tarife Cetveli tanımları, ölçü birimi ve ithalatta ülke gruplarına göre gümrük vergisi oranları. Ücretsiz, üyelik gerekmez. GTİP, eşyanın Türkiye'de gümrükte sınıflandırıldığı 12 haneli koddur: ilk altı hanesi Dünya Gümrük Örgütü'nün Armonize Sistemi (HS) olduğu için hemen her ülkede aynıdır, kalan haneler Avrupa Birliği'nin kombine nomanklatürü ve ulusal açılımlardır. Beyanda ona bağlanan hemen her şey — vergi oranı, aranan izin ve belgeler, tercihli rejim hakkı, dış ticaret istatistiği — bu koda göre belirlenir; kod yanlışsa hepsi aynı anda yanlış çıkar. Bu sayfadaki arama, 2026 yılı Türk Gümrük Tarife Cetveli'nin beyanda kullanılan 19.210 adet 12 haneli satırı içinde ürün adı ya da kod parçasıyla eşleşenleri getirir; listede her satırın kodunu, tanımını ve üst başlık yolunu görürsünüz. Bir satırı açtığınızda ölçü birimi ile ithalatta ülke gruplarına göre gümrük vergisi ve — eşya ilave vergi ekinde yer alıyorsa — ilave gümrük vergisi satırları çıkar. Aşağıdaki bölümler bu sonucu doğru okumak ve kodu doğru seçmek içindir.
12 hane ne anlatır: hangi kısım kimin kuralı
GTİP tek bir otoritenin ürünü değil, katman katman kurulmuş bir koddur. İlk altı hane uluslararasıdır ve Armonize Sistem'e dayanır; bu yüzden Çin'deki tedarikçinizle Türkiye'deki müşaviriniz aynı altı haneyi konuştuğunda aynı eşyayı kastederler. Yedinci haneden sonrası Avrupa Birliği'nin ve Türkiye'nin açılımlarıdır: Gümrük Birliği nedeniyle 7-10. haneler AB üyeleriyle örtüşür, yalnızca son iki hane Türkiye'ye özgüdür. Sonuçlardaki noktalı gösterim (örneğin 0101.21.00.00.00) tam da bu katmanları görünür kılmak içindir.
1-2. hane: fasıl — eşyanın ait olduğu genel grup.
3-4. hane: pozisyon, 5-6. hane: alt pozisyon. Buraya kadarı Armonize Sistem'dir ve HS'yi uygulayan tüm ülkelerde ortaktır.
7-8. hane: Avrupa Birliği'nin Kombine Nomanklatür (CN) açılımı — Gümrük Birliği nedeniyle Türkiye de bu açılımı kullanır.
9-10. hane: Avrupa Birliği'nin TARIC açılımı — askıya alma, tarife kotası, anti-damping ve gözetim gibi ticaret politikası önlemleri bu hanelerde kodlanır. Ürününüze böyle bir önlem uygulanıp uygulanmadığını araştıracaksanız aramanız gereken kavram budur.
11-12. hane: ulusal istatistik pozisyonu; kodun Türkiye'ye özgü tek kısmı budur. Gümrük beyannamesine 12 hanenin tamamı yazılır.
AB dışındaki ülkelerle yazışırken altı haneyi paylaşın: karşı ülkenin 8 veya 10 haneli kendi açılımı sizinkiyle aynı olmak zorunda değildir, ortak zemin altıncı hanede biter. AB üyeleriyle ise ilk sekiz hane (Kombine Nomanklatür) ortaktır.
Doğru kodu bulmanın yöntemi: eşyanın esas niteliği
Sınıflandırma, ürünün ticari adına veya kataloğunuzdaki kategoriye göre değil, eşyanın gümrüğe sunulduğu andaki nesnel özelliklerine göre yapılır: malzemesi, işlenmişlik derecesi, işlevi, bileşim oranları. Bu kararın çerçevesini tarife cetvelinin başındaki Tarifenin Yorumu ile İlgili Genel Kurallar (kısaca Genel Kurallar) çizer; altı kuraldan oluşur ve sırayla uygulanır. Pratikte doğru kodu bulmak, ürünü anlatmaktan çok pozisyon metinlerini ilgili bölüm ve fasıl notlarıyla birlikte okumaktır.
Önce pozisyon metni ve ilgili bölüm/fasıl notları belirleyicidir; bir not, eşyayı bir fasıldan açıkça çıkarabilir ya da kapsamına alabilir (Kural 1).
Tamamlanmamış veya bitmemiş hâlde sunulan eşya, bitmiş ürünün esas niteliğini taşıyorsa bitmiş ürün gibi sınıflandırılır; monte edilmemiş ya da sökülmüş hâlde sunulan eşya ise esas nitelik testine bakılmaksızın bitmiş ürünün pozisyonuna girer. Demonte sevkiyatlarda "nasılsa parça hâlinde geliyor" beklentisi bu yüzden yanıltıcıdır (Kural 2/a).
Bir maddeye yapılan atıf, o maddenin karışım ve bileşimlerini de kapsar; eşya böylece birden çok pozisyona giriyorsa karar bir sonraki kurala havale edilir (Kural 2/b).
Birden fazla pozisyon uygunsa: en spesifik tanım önceliklidir; karışım, bileşik eşya ve perakende satış setlerinde esas niteliği veren bileşen belirler; eşit derecede uygun iki pozisyon kalırsa numara sırasında sonra gelen seçilir (Kural 3).
Yukarıdaki kurallara göre hiçbir pozisyona giremeyen eşya, en çok benzediği eşyanın yer aldığı pozisyonda sınıflandırılır — yeni ve melez ürünlerde fiilen kullanılan kural budur (Kural 4).
Eşyaya özel kılıf ve mahfazalar ile olağan ambalaj genellikle eşya ile birlikte sınıflandırılır (Kural 5). Alt pozisyonlar ise yalnızca aynı seviyedeki alt pozisyonlarla karşılaştırılır — altıncı hane oturmadan dokuzuncu haneyi tartışmayın (Kural 6).
Kararı ürünün teknik dokümanına dayandırın: malzeme yüzdeleri, birim ağırlık/gramaj, güç veya kapasite, işlem aşaması. Bu veriler yoksa sınıflandırma tahmine döner.
"Diğerleri" satırı son çaredir; oraya düşmeden önce aynı seviyedeki adlandırılmış satırların hiçbirinin uymadığından emin olun.
Sonuç satırını doğru okumak
Tarife cetvelinin tanımları hiyerarşiktir: bir satırda yalnızca "- - Diğerleri" yazması, o satırın üstündeki başlıklarla birlikte okunması gerektiği anlamına gelir. Sonuçlardaki üst başlık yolu tam da bunun içindir; yolu okumadan tek başına tanıma bakmak bir tarife cetvelinin en sık yapılan yanlış okumasıdır. Ölçü birimi, dipnot ve vergi hücrelerinin biçimi de süs değildir; hepsi beyana ve hesaba girer.
Üst başlık yolu: satırın bağlı olduğu pozisyon ve ara başlıklar. "Damızlıklar" satırı ancak "Canlı atlar, eşekler, katırlar ve bardolar > Atlar" yolu içinde anlam kazanır.
Tarife cetvelinde İngilizce tanım yalnızca altı hane düzeyinde vardır: 12 haneli bir satırın İngilizce karşılığı diye görülen metin, aslında bağlı olduğu altı haneli HS pozisyonunun metnidir ve çoğu zaman ondan geniştir. Ulusal açılımların (7-12. hane) tanımı yalnızca Türkçedir; bu yüzden İngilizce metni 12 haneli eşyanın tanımıymış gibi faturaya veya sözleşmeye yazmayın — altı haneli HS'yi belirtip eşyayı ayrıca tarif edin.
Ölçü birimi kolonu, tarifedeki tamamlayıcı ölçü birimidir (Adet, Kg, m², Litre, Baş gibi): net ağırlığın yerine geçmez, beyanda ona ek olarak yazılır. Bu kolon satırların üçte ikisinden fazlasında boştur ya da "-" görünür; o zaman miktar yalnızca net ağırlık üzerinden beyan edilir.
Dipnot, oranın koşullu olduğunu gösterir ve iki biçimde çıkar: oranın yanındaki "0(1)" gibi bir rakam ya da tabloda ayrı bir "DİPNOT" satırı — o satırın değeri, ilgili dipnotların numaralarıdır. Dipnot metinleri bu sayfada yer almaz; koşulu görmek için oranın alındığı İthalat Rejimi eki listenin dipnotlarına bakın. Dipnotlu bir oranı, metnini okumadan maliyet hesabına yazmayın.
Her değer yüzde değildir: bazı satırlarda vergi spesifik ya da karma olarak yayımlanır — örneğin "1,7 EUR/1000 kg/net". Hücrede bir birim geçiyorsa oran değil, miktara bağlı bir tutar okuyorsunuz.
Tarife cetvelinde yazan vergi haddi ile ithalatta fiilen uygulanan oran aynı olmayabilir; uygulanan oran İthalat Rejimi Kararı eklerinden, ülke grubuna göre okunur. Sonuçtaki liste numarası oranın hangi ekten geldiğini gösterir — I sayılı liste tarım, II sayılı liste sanayi ürünleridir.
Tarife cetvelinde 23.581 kayıt vardır; bunların 19.210'u beyanda kullanılan 12 haneli en alt satırlardır ve arama yalnız bu satırlarda çalışır. Üst düzey pozisyonlar sonuç olarak dönmez; her satırın altında gördüğünüz üst başlık yolunu oluştururlar.
Aradığınızı bulamıyorsanız ticari ad yerine malzeme ve işlev kelimelerini deneyin; ya da dört/altı haneli üst pozisyondan başlayıp alt kırılımları tarayın.
Aynı ürün, farklı oran: ülke grubu ve menşe ispatı
Aynı GTİP'te oranın ülkeye göre değişmesinin nedeni indirim değil, Türkiye'nin o ülkeyle kurduğu ticaret rejimidir: Gümrük Birliği, serbest ticaret anlaşmaları ve Genelleştirilmiş Tercihler Sistemi. Sonuçta gördüğünüz kolonlar İthalat Rejimi eklerinin ülke grubu kolonlarıdır — ama her ek bunları aynı biçimde yayımlamaz, bu yüzden önce hangi kolona baktığınızı çözmeniz gerekir. Tercihli oran da kendiliğinden uygulanmaz; beyanda geçerli bir menşe ya da statü ispatı sunulmazsa diğer ülkeler oranı işler.
Kolon başlıkları listeden listeye değişir. Sanayi ürünleri listesinde ve ilave gümrük vergisi tablosunda kolonlar isimle değil numarayla yayımlanır; ekranda "1, 2, 3, 4, 5, 6, 7" başlıklarını görürsünüz. Karşılıkları: 1 = AB üyeleri ve STA ülkeleri, 2 = Katar, 3 = BAE, 4-5-6 = GTS grupları (sırasıyla EAGÜ, ÖTDÜ, GYÜ), 7 = diğer ülkeler. İsimli kolonlar (AB, BK, EFTA, G.KORE, DÜ…) ağırlıkla tarım listesinde kullanılır.
AB: Gümrük Birliği kapsamındaki sanayi ürünlerinde serbest dolaşım esası geçerlidir. Burada kullanılan A.TR dolaşım belgesi eşyanın menşeini değil serbest dolaşımda olduğunu gösterir; tarım ürünleri ile kömür ve çelik ürünleri ayrı düzenlemelere tabidir.
STA kolonları — BK (Birleşik Krallık), EFTA (İsviçre, Norveç, İzlanda, Lihtenştayn), G.KORE, MLZ (Malezya), SNG (Singapur), B-HER (Bosna-Hersek), KOS (Kosova), GÜR (Gürcistan), VNZ (Venezuela), F. ADA (Faroe Adaları) — her anlaşmanın kendi taviz takvimini yansıtır ve EUR.1/EUR-MED ya da fatura üzerinde menşe beyanı gibi bir menşe ispatı gerektirir.
Tarım listesinde D-8 (Gelişen Sekiz Ülke) ve TPS-OIC (İslam İşbirliği Teşkilatı Üyeleri Arasında Tercihli Ticaret Sistemi) kolonları da bulunur; bazı satırlarda İRAN gibi tek ülkelik kolonlar vardır. Kolonlar her zaman anlaşma başına ayrı yayımlanmaz — aynı oranı paylaşan ülkeler "AB, BK" gibi birleşik başlıkta toplanır, bu yüzden ülkenizi göremediğinizde birleşik başlıkların içine bakın.
GTS kolonları: EAGÜ (en az gelişmiş ülkeler), ÖTDÜ (özel teşvik düzenlemelerinden yararlanan ülkeler), GYÜ (gelişme yolundaki ülkeler) — karşılıklı anlaşma değil, tek taraflı tavizlerdir. Menşe ispatı da STA'lardan farklıdır: burada EUR.1 kabul edilmez, kayıtlı ihracatçı (REX) sistemine kayıtlı ihracatçının düzenlediği menşe beyanı aranır; eski Form A uygulaması yürürlükten kaldırılmıştır. Bangladeş, Pakistan ve birçok Afrika ülkesinden ithalatta tercihin tümden reddiyle sonuçlanan hata çoğu zaman buradadır.
DÜ (diğer ülkeler): hiçbir tercihli rejim uygulanmadığında geçerli varsayılan orandır — Çin veya ABD menşeli ithalatın çoğunda okunacak kolon budur; numaralı başlık gördüğünüzde bu, 7 numaralı kolondur.
Menşe, malın yüklendiği ülke değil üretildiği ya da son esaslı işçiliği gördüğü ülkedir; satıcının adresi menşei değiştirmez. Ancak tercihli oran için iki şey daha gerekir: menşe, ilgili anlaşmanın kendi liste kurallarına (ve varsa kümülasyon hükümlerine) göre kazanılmış olmalı; ayrıca eşyanın doğrudan nakledildiği ya da transit ülkede işlem görmediği belgelenebilmelidir. Bu ikinci koşul sağlanamazsa menşe hiç değişmese bile tercih kaybedilir ve diğer ülkeler oranı uygulanır — Uzak Doğu'dan üçüncü ülke limanı üzerinden gelen sevkiyatlarda sık yaşanan bir kayıptır.
Gümrük vergisi tek kalem değil: bu sorgunun kapsamı
Bu araç, Türkiye'ye ithalatta ülke grubuna göre gümrük vergisi ve — eşya İthalat Rejimi Kararı'nın ilave vergi ekinde yer alıyorsa — ilave gümrük vergisi (İGV) oranlarını gösterir. Bir ithalatın toplam maliyeti yine de bunlardan ibaret değildir; aynı GTİP'e bağlanan başka yükümlülükler ayrı mevzuatta düzenlenir. Buradaki oranları bir maliyet hesabının başlangıcı sayın, tamamı değil.
İlave gümrük vergisi ayrı bir karara dayanır ve gümrük vergisinin üstüne eklenir; sonuçta ayrı bir tablo olarak görünür. Bazı eşyada — özellikle tekstil ve hazır giyimde — İGV oranı gümrük vergisinin birkaç katıdır, yani asıl yük orada olabilir; iki tabloyu birlikte okuyun.
Toplu konut fonu bazı eşyada ayrıca doğar, ayrı bir düzenlemeye tabidir ve bu sayfada yer almaz.
Ticaret politikası savunma araçları — damping ve sübvansiyona karşı vergiler ile korunma önlemleri — menşe ülkeye, bazen tek tek üretici firmaya göre değişir.
KDV, gümrük kıymetinin üzerine gümrük vergisi, İGV ve gümrükte ödenen diğer yükümlülükler eklenerek bulunan matrah üzerinden hesaplanır; ÖTV'ye tabi eşyada ÖTV de bu matraha girer.
Kıymet gözetimi, tarife kotaları ve gözetim/kayıt belgesi uygulamaları eşyanın kıymetine ve miktarına bağlıdır.
Vergi dışı yükümlülükler de aynı koda bağlanır: uygunluk değerlendirmesi, izin ve kontrol belgeleri, ürün güvenliği denetimleri. Eksik belge, vergi doğru hesaplanmış olsa bile eşyayı bekletir.
İhracatta vergi, hedef ülkenin kendi tarifesinden okunur; bu sorgu Türkiye'nin ithalat tarafını kapsar.
Yanlış kodun bedeli
Yanlış GTİP nadiren tek başına kalır: vergi hesabını, izin yükümlülüğünü ve tercihli rejim hakkını aynı anda bozar. Üstelik çoğu zaman ithalat anında değil, sonradan kontrol veya menşe doğrulaması sırasında — yani ürün çoktan satılmışken — ortaya çıkar. Bu yüzden sınıflandırma, beyanın doğru yapıldığında en ucuz, ihmal edildiğinde en pahalı adımıdır.
Eksik ödenen vergi geriye dönük tahakkuk eder ve üzerine faiz işler. Tarife unsurlarındaki aykırılık, kanunda öngörülen eşiği aşan bir vergi farkı doğuruyorsa Gümrük Kanunu'nun 234'üncü maddesi uyarınca bu farkın üç katı idari para cezası uygulanır; yani risk, çoğu ithalatçının sandığı gibi "vergi farkı artı biraz faiz" değildir.
Aykırılığı gümrük idaresi tespit etmeden önce beyan sahibi kendisi bildirirse bu ceza indirimli uygulanır; hatayı kendiniz fark ettiğinizde bu yolu müşavirinizle birlikte değerlendirin.
Fazla ödenen vergi kendiliğinden geri gelmez; iade ayrı bir başvuru ve süre disiplini ister.
İzin veya belge gerektiren bir pozisyona düşen eşya belgesiz beyan edildiğinde gümrükte durur; bu sırada ardiye ve demuraj işlemeye devam eder.
Yanlış kodla alınan tercihli oran sonradan geri alınır; menşe doğrulaması ihracatçıdan yıllar sonra da istenebilir.
Belgeler arasındaki tutarsızlık — faturada bir kod, beyannamede başka bir kod — hem gümrükte hem akreditif ibrazında sorun çıkarır.
İhracatta yanlış kod, alıcı ülkede beklenmedik vergi ve gecikme demektir; farkın kimde kalacağını çoğu zaman sözleşmedeki teslim şekli belirler.
Tarife her yıl değişir — ve bağlayıcı olan bu sayfa değildir
Türk Gümrük Tarife Cetveli yılda bir yenilenir; kodlar açılır, birleşir veya kapanır. Bunun üstünde Armonize Sistem'in beş-altı yılda bir yapılan revizyonu vardır: yürürlükteki baskı HS 2022, bir sonraki baskı ise 1 Ocak 2028'de yürürlüğe girecek olan HS 2028'dir. Altında ise yıl içinde Resmî Gazete ile değişebilen İthalat Rejimi ekleri yer alır. Uygulanacak tarife, beyanın tescil edildiği tarihte yürürlükte olandır; geçmiş bir beyanı bugünün cetveliyle değerlendirmeyin.
Bu sayfadaki veriler 2026 yılı tarife cetveline ve 2026 İthalat Rejimi eklerine dayanır ve yalnızca bilgilendirme amaçlıdır.
Bağlayıcı olan, Resmî Gazete'de yayımlanan mevzuat ile Ticaret Bakanlığı ve gümrük idaresinin uygulamasıdır; tutarı büyük her kararı oradan doğrulayın.
Tekrar eden ticarette ve sınıflandırması gerçekten tartışmalı ürünlerde Bağlayıcı Tarife Bilgisi (BTB) alınabilir; BTB, hak sahibi ve içinde tanımlanan eşya bakımından gümrük idaresini bağlar. İki sınırı vardır: mevzuatta belirlenen geçerlilik süresi dolduğunda hükümsüz kalır; ayrıca nomenklatür değişikliği ya da sonradan alınan bir sınıflandırma veya yargı kararı sınıflandırmayı değiştirirse süresi dolmadan da geçerliliğini yitirir.
Aynı kurumun Avrupa Birliği'ndeki karşılığı BTI'dır ve İngilizce metinlerde bu kısaltma Türkiye'deki BTB için de kullanılabilir; ihracat yaptığınız ülkenin kendi bağlayıcı bilgi mekanizması olup olmadığını ayrıca araştırın.
Yıl değişiminde kapanan kodlar için eski-yeni karşılık tablolarını takip edin; ürün kartlarınızdaki GTİP'leri ve elinizdeki BTB'lerin kapsamını da yıllık gözden geçirmeye dahil edin. HS 2028'e geçişte aynı iş daha geniş ölçekte tekrar edecek.
Bir kodu kurumsal sistemlerinize (ERP, fatura şablonu, ürün kartı) yazarken kaynağını ve tarihini not edin; sınıflandırma tartışmaya açıldığında savunulan şey gerekçedir.
Sıkça sorulan sorular
GTİP ile HS kodu aynı şey mi?
Aynı ailenin iki farklı kırılımı. HS, Dünya Gümrük Örgütü'nün altı haneli uluslararası sınıflandırmasıdır; GTİP ise Türkiye'nin beyanda kullandığı 12 haneli koddur ve ilk altı hanesi HS ile birebir aynıdır. Aradaki haneler de tümüyle ulusal değildir: Gümrük Birliği nedeniyle 7-10. haneler AB üyeleriyle ortaktır, yalnızca son iki hane Türkiye'ye özgüdür. Yurt dışı yazışmada altı hane paylaşmak güvenlidir, Türkiye'deki beyannameye ise 12 hanenin tamamı yazılır.
İhracatta alıcıya hangi kodu vermeliyim?
İlk altı haneyi. Alıcı ülkenin tarifesi yedinci haneden itibaren farklı açılabilir ve oradaki nihai sınıflandırma kararı o ülkenin gümrük idaresine aittir. En az sorun çıkaran yol, faturada altı haneli HS kodunu belirtmek ve alıcıdan tam kodu kendi tarifesinden teyit etmesini istemektir. Alıcı AB'deyse ilk sekiz hane (Kombine Nomanklatür) zaten ortaktır.
Buradaki oranı beyanımda dayanak gösterebilir miyim?
Hayır. Bu sayfa bilgilendirme amaçlıdır; resmî yayınlardan derlenmiş bir okuma kolaylığı sunar, hukuki dayanak oluşturmaz. Bağlayıcı olan, Resmî Gazete'de yayımlanan İthalat Rejimi ile gümrük idaresinin uygulamasıdır. Tutar büyükse veya sınıflandırma tartışmalıysa Bağlayıcı Tarife Bilgisi (BTB) alın; ancak neyi güvenceye aldığına dikkat edin: BTB yalnızca eşyanın tarife pozisyonunu bağlar, o pozisyona uygulanacak vergi oranını değil — oran her hâlde beyanın tescil edildiği tarihte yürürlükteki İthalat Rejimi Kararı'ndan okunur ve yıl içinde değişebilir. Koruma da başvuruyla değil, idarece düzenlenen BTB kararıyla başlar.
Aynı ürün için müşavirim başka bir kod söylüyor; kim haklı?
Tartışmayı görüşle değil belgeyle çözün. Ürünün malzeme oranlarını, işlevini ve üretim aşamasını gösteren teknik dokümanı masaya koyun, ardından pozisyon metinlerini ve bölüm/fasıl notlarını birlikte okuyun. İki kod da savunulabilir görünüyorsa Genel Kurallar sırayla uygulanır: önce pozisyon metni ve notlar, sonra en spesifik tanım, sonra esas nitelik. Sonuç yine tartışmalı kalıyorsa BTB başvurusu doğru adımdır.
Neden aynı kodda ülkeye göre farklı oran var, tercihli oran otomatik mi uygulanır?
Fark ürünün kendisinden değil, Türkiye'nin o ülkeyle kurduğu rejimden gelir; Gümrük Birliği, serbest ticaret anlaşmaları ve Genelleştirilmiş Tercihler Sistemi farklı kolonlar üretir. Tercihli oran otomatik değildir: beyanda geçerli bir menşe ispatı (STA'larda EUR.1/EUR-MED ya da menşe beyanı, GTS'de kayıtlı ihracatçının menşe beyanı, AB sanayi ürünlerinde serbest dolaşım için A.TR) sunulmazsa diğer ülkeler oranı uygulanır. Menşe, malın yüklendiği yer değil üretildiği yerdir; ayrıca eşyanın doğrudan nakledildiğinin ya da transit ülkede işlem görmediğinin belgelenmesi gerekir.
Ürünümü arama sonuçlarında bulamıyorum, ne yapmalıyım?
Marka adını veya sektör jargonunu değil, eşyanın ne olduğunu tarif eden kelimeleri arayın: ana malzeme, işlev, işlenmişlik hâli. Arama yalnızca 12 haneli en alt satırlarda çalıştığı için üst pozisyonlar sonuç olarak dönmez; sonuç gelmezse dört ya da altı haneli üst pozisyonun kodunu yazıp altındaki kırılımlarda ilerleyin. Tarife metinleri sık sık "Diğerleri" satırında biter ve o satır ancak üst başlık yoluyla anlaşılır. Bazı ürünlerde İngilizce HS terimiyle aramak daha isabetli sonuç verir.
Kod yıl içinde değişirse geçmiş beyanlarım ne olur?
Her beyan, tescil edildiği tarihte yürürlükte olan tarifeye göre değerlendirilir; sonradan gelen bir değişiklik geçmişi kendiliğinden yanlış hâle getirmez. Ancak yeni yılda kapanmış bir kodu kullanmaya devam etmek beyanın reddine yol açar. Yıl başında ürün kartlarınızdaki kodları, sözleşme eklerinizi ve elinizdeki BTB'lerin kapsamını gözden geçirin — nomenklatür değişikliği, süresi dolmamış bir BTB'yi de geçersiz kılabilir.