Międzynarodowy fracht opiera się na wspólnym słownictwie — i na tym, że ten sam termin w każdym kraju nosi inną nazwę. Ten słownik podaje krótkie, precyzyjne definicje pojęć, których załadowcy, przewoźnicy, spedytorzy i agencje celne używają na co dzień, a przy każdym z nich wymienia inne nazwy, pod którymi funkcjonuje: kod HS to w Wielkiej Brytanii commodity code, w Unii Europejskiej kod CN lub TARIC, a w Turcji GTİP — i wszystkie mają te same pierwsze sześć cyfr. Każde hasło zaczyna się od definicji w prostym języku, którą można zacytować samodzielnie, i — jeśli takie istnieje — prowadzi do bezpłatnego narzędzia lub listy kontrolnej, które odpowiadają na kolejne pytanie.
Źródło: Logistivo yayın ekibi.
Ostatnia aktualizacja danych:
.
Terminy
ADR — ADR to Umowa europejska dotycząca międzynarodowego przewozu drogowego towarów niebezpiecznych, która określa zasady klasyfikacji, pakowania, oznakowania i bezpiecznego przewozu materiałów niebezpiecznych transportem drogowym. Inne nazwy: dangerous goods agreement, tehlikeli madde taşımacılığı.
Agent celny (agencja celna) — Agent celny to specjalista (w wielu krajach, w tym w Turcji, licencjonowany), który prowadzi odprawę celną w imieniu importerów i eksporterów — przygotowuje zgłoszenia, klasyfikuje towary i dba o zgodność z przepisami dotyczącymi ceł, podatków i handlu. Inne nazwy: customs agent, gümrük müşaviri, customs clearance agent.
Chłodnia (reefer) — Chłodnia (reefer) to kontener lub naczepa z własnym agregatem do kontroli temperatury, służąca do przewozu towarów łatwo psujących się lub wrażliwych na temperaturę, takich jak żywność, kwiaty i leki. Inne nazwy: refrigerated container, frigorifik, soğutmalı araç.
Cło antydumpingowe — Cło antydumpingowe to dodatkowe cło przywozowe nakładane na jeden produkt z jednego kraju pochodzenia, gdy postępowanie wykaże, że był on eksportowany poniżej wartości normalnej i wyrządził szkodę producentom krajowym. Jest odrębne od zwykłego cła, często kilkakrotnie od niego wyższe, może być ustalone dla poszczególnych firm lub w kwocie za tonę i wygasa z upływem okresu obowiązywania, chyba że przegląd je przedłuży. Inne nazwy: AD duty, dampinge karşı vergi, anti-damping vergisi, trade defence measure.
CMR — CMR to standardowy międzynarodowy list przewozowy w transporcie drogowym, regulowany Konwencją CMR (Genewa, 1956); stanowi dowód zawarcia umowy przewozu i dowód, że towar został przekazany przewoźnikowi do międzynarodowego przewozu drogowego. W przeciwieństwie do konosamentu nie jest dokumentem tytułu własności. Inne nazwy: consignment note, CMR waybill, taşıma senedi, CMR irsaliyesi.
Cross-docking (przeładunek bezpośredni) — Cross-docking to praktyka logistyczna, w której towary przychodzące są rozładowywane i przenoszone bezpośrednio do pojazdów wychodzących, bez składowania lub z minimalnym składowaniem po drodze, co przyspiesza przepływ i ogranicza magazynowanie. Inne nazwy: çapraz sevkiyat, flow-through distribution.
Czas postoju (dwell time) — Czas postoju to okres, przez który ładunek lub kontener stoi bezczynnie w porcie, terminalu lub innym obiekcie, czekając na kolejny etap podróży, taki jak odbiór, odprawa celna lub dalszy transport. Inne nazwy: bekleme süresi, terminal dwell.
Czas realizacji (lead time) — Czas realizacji to łączny czas od złożenia zamówienia do otrzymania towaru, obejmujący przetworzenie zamówienia, transport i doręczenie. Inne nazwy: tedarik süresi, order-to-delivery time.
Demurrage (przestój kontenera w terminalu) — Demurrage to opłata naliczana, gdy pełny kontener lub ładunek pozostaje w porcie lub terminalu dłużej niż uzgodniony czas wolny (free time) przed odbiorem; rekompensuje przewoźnikowi lub terminalowi zajmowane miejsce lub sprzęt. Inne nazwy: demuraj, port storage charge.
Detention (przetrzymanie kontenera poza terminalem) — Detention to opłata naliczana, gdy załadowca lub odbiorca przetrzymuje kontener przewoźnika poza terminalem dłużej niż czas wolny — na przykład nie zwraca na czas pustego kontenera po rozładunku. Inne nazwy: konteyner bekletme, equipment detention.
Dodatkowe cło (İGV) — Dodatkowe cło to należność przywozowa pobierana w Turcji oprócz zwykłego cła dla określonych kodów taryfowych i krajów pochodzenia. Ustala je dekret prezydenta, a jego wysokość zależy od grupy krajów, do której należy kraj pochodzenia. Nalicza się je od tej samej podstawy co cło — wartości celnej — a nie od już obliczonej kwoty cła. Inne nazwy: İlave Gümrük Vergisi, İGV, additional duty.
Dowód dostawy (POD) — Dowód dostawy (POD, proof of delivery) to podpisane potwierdzenie — papierowe lub cyfrowe — że odbiorca odebrał przesyłkę w miejscu przeznaczenia. Zawiera datę, godzinę i stan towaru w chwili przekazania. Inne nazwy: POD, teslim kanıtı, delivery receipt.
Drobnica / LTL (ładunek częściowy) — Drobnica, nazywana też LTL (less-than-truckload) lub ładunkiem częściowym, to łączenie mniejszych przesyłek kilku nadawców w jednym pojeździe lub kontenerze, dzięki czemu każdy klient płaci tylko za miejsce zajmowane przez jego ładunek. Inne nazwy: LTL, less-than-truckload, parsiyel, grupaj, part load.
eCMR — eCMR to cyfrowa wersja listu przewozowego CMR, zdefiniowana w Protokole dodatkowym do Konwencji CMR z 2008 roku. Pozwala stronom wystawiać, podpisywać i wymieniać list przewozowy elektronicznie, z taką samą mocą prawną jak dokument papierowy. Inne nazwy: electronic consignment note, elektronik CMR, digital CMR.
ETA — ETA (estimated time of arrival, przewidywany czas przybycia) to szacowana data i godzina, o której przesyłka lub pojazd ma dotrzeć do miejsca przeznaczenia. Inne nazwy: estimated time of arrival, tahmini varış zamanı.
ETD — ETD (estimated time of departure, przewidywany czas wyjazdu) to szacowana data i godzina, o której przesyłka lub pojazd ma opuścić miejsce nadania. Inne nazwy: estimated time of departure, tahmini kalkış zamanı.
FTL (ładunek całopojazdowy) — FTL (full truckload, ładunek całopojazdowy) to przesyłka jednego nadawcy, która wypełnia całą ciężarówkę lub dla której zakontraktowano całą ciężarówkę, i jedzie bezpośrednio z miejsca nadania do miejsca przeznaczenia, bez łączenia z innymi ładunkami. Inne nazwy: full load, komple yük, truckload.
Incoterms — Incoterms (International Commercial Terms) to standardowe reguły handlowe publikowane przez Międzynarodową Izbę Handlową (np. EXW, FOB, CIF, DAP), które określają, w którym miejscu łańcucha transportowego obowiązki, koszty i ryzyko przechodzą ze sprzedającego na kupującego. Inne nazwy: teslim şekilleri, trade terms, delivery terms.
Kod HS / GTİP — Kod HS (Harmonized System, Zharmonizowany System) to ujednolicony międzynarodowo kod liczbowy służący do klasyfikacji towarów w obrocie na potrzeby ceł, taryf i statystyki, prowadzony przez Światową Organizację Celną. Pierwsze sześć cyfr jest takich samych we wszystkich państwach członkowskich; cyfry po szóstej są krajowe. W Turcji dwunastocyfrowe rozszerzenie krajowe nazywa się GTİP. Czytaj kod blokami: pierwsze dwie cyfry to dział, pierwsze cztery — pozycja, pierwsze sześć — międzynarodowa podpozycja, a wszystko dalej to szczegóły krajowe. Dlatego ten sam produkt ma dziesięciocyfrowy kod towarowy w Wielkiej Brytanii, dziesięciocyfrowy kod TARIC w UE i dwunastocyfrowy GTİP w Turcji, a mimo to pozostaje tym samym towarem. Inne nazwy: HS code, commodity code, tariff code, CN code, TARIC code, GTIP, customs tariff number, harmonized system code.
Kod taryfowy — Kod taryfowy to ogólna nazwa numeru, który klasyfikuje towar w taryfie celnej; konkretna nazwa zależy od kraju. Pierwsze sześć cyfr to międzynarodowy kod HS, a pozostałe są krajowe: osiem cyfr w unijnej CN, dziesięć w TARIC i w taryfie brytyjskiej, dwanaście w tureckim GTİP. Inne nazwy: commodity code, HS code, GTİP, CN code, TARIC code, customs tariff number, tarife kodu.
Kod towarowy (commodity code) — Kod towarowy to numer, który identyfikuje Twój towar w taryfie celnej. W Wielkiej Brytanii ma dziesięć cyfr w imporcie i osiem w eksporcie; w Unii Europejskiej jego odpowiednikiem jest kod CN lub TARIC, a w Turcji dwunastocyfrowy GTİP. Wszystkie zaczynają się od tego samego sześciocyfrowego kodu HS, więc pierwsze sześć cyfr przechodzi między krajami bez zmian. Gdy kupujący, spedytor lub system celny prosi o kod towarowy, chodzi mu o ten numer w długości obowiązującej w jego kraju. Przesłanie pierwszych sześciu cyfr jest zawsze bezpieczne; importer uzupełnia cyfry krajowe zgodnie z taryfą, która go obowiązuje. Inne nazwy: tariff code, HS code, GTİP, CN code, TARIC code, customs tariff number.
Konosament (B/L) — Konosament to dokument wystawiany przez przewoźnika załadowcy, który jest pokwitowaniem przyjęcia ładunku, dowodem zawarcia umowy przewozu, a w formie zbywalnej — dokumentem tytułu własności, za pomocą którego można przenieść własność towaru. Stosuje się go przede wszystkim w transporcie morskim. Inne nazwy: B/L, konşimento, ocean bill of lading.
Kraj pochodzenia a kraj wysyłki — Kraj pochodzenia to miejsce, w którym towar został wyprodukowany lub przeszedł ostatnią istotną obróbkę; kraj wysyłki to po prostu miejsce, z którego przesyłka została wysłana. Stawki celne, preferencje i środki antydumpingowe zależą od pochodzenia, a nie od kraju wysyłki — towar wysłany z magazynu w jednym kraju może nadal podlegać cłu przypisanemu krajowi, który go wytworzył. Z tego samego powodu świadectwo przewozowe i dowód pochodzenia nie są wymienne: świadectwo A.TR potwierdza, że towar jest w swobodnym obrocie między Turcją a UE, natomiast preferencyjne pochodzenie dokumentuje EUR.1 lub deklaracja dostawcy. Inne nazwy: origin, menşe ülke, sevk ülkesi, country of consignment.
Landed cost (całkowity koszt importu) — Landed cost to rzeczywisty koszt przesyłki w chwili, gdy dociera pod Twoje drzwi: cena towaru, fracht i ubezpieczenie, cło, ewentualne cło dodatkowe lub antydumpingowe, VAT z tytułu importu, opłaty agencji celnej i terminalu, transport krajowy oraz naliczone demurrage lub składowanie. Porównywanie dostawców wyłącznie według ceny jednostkowej ukrywa różnicę; porównanie według landed cost ją pokazuje. Najbardziej na sumę wpływają dwa składniki: stawka celna przypisana do kodu taryfowego oraz reguła Incoterms, bo warunek dostawy decyduje, jaka część frachtu i ubezpieczenia wchodzi do wartości celnej. VAT jest ujęty w zestawieniu, ale przy porównywaniu ofert zwykle liczy się go osobno, ponieważ zarejestrowani podatnicy go odliczają. Inne nazwy: total landed cost, toplam ithalat maliyeti, delivered cost.
Nadawca / załadowca — Nadawca, czyli załadowca, to strona, która wysyła towar i przekazuje go przewoźnikowi w miejscu nadania — zwykle sprzedający lub eksporter — i której nazwa widnieje jako nadawca w dokumencie przewozowym. Inne nazwy: sender, gönderici, exporter.
Nomenklatura scalona (CN) — Nomenklatura scalona to ośmiocyfrowa klasyfikacja towarów Unii Europejskiej: sześciocyfrowy kod HS plus dwie cyfry unijne. Jest aktualizowana co roku; to ten kod podaje się w unijnych zgłoszeniach wywozowych i stosuje w unijnej statystyce handlu. Zgłoszenia przywozowe do UE zwykle wymagają dłuższego kodu TARIC, zbudowanego na tych samych ośmiu cyfrach. Inne nazwy: CN code, Kombine Nomanklatür, EU 8-digit code.
Odbiorca — Odbiorca to strona wskazana do odbioru towaru w miejscu przeznaczenia — zwykle kupujący lub importer — której przewoźnik dostarcza przesyłkę. Inne nazwy: receiver, alıcı, importer of record.
Ogólne reguły interpretacji (ORI / GRI) — Ogólne reguły interpretacji to sześć prawnie wiążących reguł, które rozstrzygają, jak klasyfikuje się towary w Zharmonizowanym Systemie. Stosuje się je po kolei: najpierw brzmienie pozycji, następnie reguły dla towarów niekompletnych, mieszanin i wyrobów złożonych, a na końcu tę pozycję, która spośród równie uzasadnionych występuje jako ostatnia w porządku numerycznym. Każdy argument klasyfikacyjny ostatecznie opiera się na tych regułach. Inne nazwy: GRI, Genel Yorum Kuralları, HS classification rules.
Przeładunek (transshipment) — Przeładunek to przeniesienie ładunku z jednego pojazdu lub statku na inny w punkcie pośrednim w drodze do miejsca przeznaczenia, najczęściej w portach przeładunkowych (hubach). Jest powszechny, gdy żadna bezpośrednia trasa ani pojedynczy przewoźnik nie obejmuje całej podróży. Inne nazwy: aktarma, trans-shipment, hub transfer.
Przetarg transportowy / RFQ — Przetarg transportowy, czyli RFQ (request for quotation, zapytanie ofertowe), to formalne zapytanie, w którym załadowca zaprasza przewoźników lub spedytorów do złożenia ofert cenowych i usługowych na określoną potrzebę transportową lub relację. Inne nazwy: request for quotation, nakliye ihalesi, freight bid.
Przewoźnik — Przewoźnik to firma, która fizycznie przewozi towary — transportem drogowym, morskim, lotniczym lub kolejowym — i na podstawie umowy przewozu odpowiada za ładunek od odbioru do dostawy. Inne nazwy: haulier, trucking company, taşıyıcı, nakliyeci.
Pusty przebieg / powrót na pusto — Pusty przebieg (deadheading) to jazda ciężarówki lub innego pojazdu bez ładunku — zwykle powrót na pusto po dostawie — która generuje koszty i emisje, ale nie przynosi przychodu. Inne nazwy: empty running, boş dönüş.
Spedytor — Spedytor to firma, która organizuje przesyłki w imieniu załadowców — zajmuje się transportem, doborem przewoźników, dokumentacją i odprawą celną — niekoniecznie dysponując własnymi pojazdami. Pośredniczy między właścicielem ładunku a przewoźnikami. Inne nazwy: forwarder, taşıma işleri organizatörü, logistics provider.
System zarządzania transportem (TMS) — System zarządzania transportem (TMS) to oprogramowanie do planowania, realizacji i śledzenia przewozu ładunków, obejmujące zarządzanie zleceniami i ładunkami, wybór przewoźnika, planowanie tras, dokumentację i widoczność dostaw. Logistivo to oparty na AI system operacyjny dla logistyki, przeznaczony dla spedycji i operacji transportowych; jego moduły do zarządzania ładunkami, przewoźnikami i dokumentami oraz do śledzenia działają w wersji webowej i mobilnej. Inne nazwy: TMS, taşıma yönetim sistemi, logistics software, freight management software.
Tara / waga brutto / waga netto — Waga netto to waga samego towaru, tara to waga pustego opakowania lub kontenera, a waga brutto to suma obu (netto + tara) — łączna waga przedstawiona do przewozu. Inne nazwy: dara, brüt ağırlık, net ağırlık.
TARIC — TARIC to zintegrowana taryfa Unii Europejskiej: dziesięciocyfrowy kod, który rozszerza ośmiocyfrowy kod CN o środki unijne, takie jak zawieszenia ceł, kontyngenty, preferencje i cła antydumpingowe. Zwykle jest wymagany w unijnych zgłoszeniach przywozowych i to w nim widać, czy środek ochrony handlu dotyczy Twojego towaru i jego pochodzenia. Inne nazwy: TARIC code, EU integrated tariff, 10-digit EU code.
TEU — TEU (twenty-foot equivalent unit, jednostka równoważna kontenerowi dwudziestostopowemu) to standardowa jednostka pojemności kontenerowej, oparta na jednym kontenerze 20-stopowym; kontener 40-stopowy odpowiada dwóm TEU. Inne nazwy: twenty-foot equivalent unit, yirmi fitlik eşdeğer birim.
Turecka taryfa celna (TGTC) — Türk Gümrük Tarife Cetveli (TGTC) to oficjalna taryfa celna Turcji: dwunastocyfrowa nomenklatura GTİP z tureckimi opisami towarów, publikowana co roku od nowa. Stawek celnych nie ma w samej taryfie — pochodzą one z załączników do dekretu o reżimie importowym, które podają stawki dla każdego kodu i każdej grupy krajów. Bezpłatna wyszukiwarka Logistivo przeszukuje wszystkie 23 581 pozycji tej taryfy, a dla dwunastocyfrowych kodów, które można zgłosić, pokazuje stawkę cła z załączników do reżimu importowego — oraz kolumnę dodatkowego cła dla kodów objętych jego zakresem — bez zakładania konta. Inne nazwy: TGTC, Türk Gümrük Tarife Cetveli, Turkish tariff schedule.
VAT z tytułu importu — VAT z tytułu importu to podatek od wartości dodanej pobierany, gdy towar wjeżdża do kraju. Jego podstawa jest szersza niż faktura: wartość celna plus cła i podatki zapłacone przy imporcie plus koszty dodatkowe — w Turcji poniesione do chwili rejestracji zgłoszenia, w UE do pierwszego miejsca przeznaczenia. Stawka zależy od klasyfikacji towaru. Importerzy zarejestrowani jako podatnicy VAT zwykle mogą go odliczyć, więc wpływa on bardziej na płynność finansową niż na ostateczny koszt. Inne nazwy: ithalatta KDV, VAT on importation, import value added tax.
Wartość celna — Wartość celna to kwota, od której oblicza się cło. Zgodnie z zasadami ustalania wartości celnej WTO podstawową metodą jest wartość transakcyjna — cena faktycznie zapłacona za towar — skorygowana o doliczenia określone w przepisach. W Turcji i UE obejmuje ona koszty frachtu i ubezpieczenia do miejsca wprowadzenia na obszar celny, więc ta sama faktura daje inną wartość celną przy EXW niż przy DAP. Inne nazwy: gümrük kıymeti, dutiable value, value for duty.
Wiążąca informacja taryfowa (WIT / BTI) — Wiążąca informacja taryfowa to pisemna decyzja klasyfikacyjna wydawana na wniosek przez organ celny, która potwierdza, jaki kod taryfowy ma zastosowanie do opisanego produktu. Na obszarze celnym, na którym ją wydano — w jednym kraju albo, w przypadku unijnej WIT, we wszystkich państwach członkowskich — wiąże zarówno organ, jak i jej posiadacza przez określony czas, co usuwa ryzyko klasyfikacyjne przed dużym lub powtarzającym się importem. Okresy ważności i zasady składania wniosków różnią się w zależności od kraju. Inne nazwy: BTI, BTB, Bağlayıcı Tarife Bilgisi, binding classification ruling.
Najczęściej zadawane pytania
Kupujący prosi o kod towarowy — ile cyfr mam wysłać?
Wyślij pierwsze sześć cyfr. To międzynarodowa część Zharmonizowanego Systemu i w kraju kupującego znaczy dokładnie to samo. Pozostałe cyfry tureckiego dwunastocyfrowego GTİP są krajowe i mogą nie mieć odpowiednika w taryfie, według której zgłasza towar Twój kupujący, więc przesłanie pełnego kodu tak, jakby był jego kodem, może skierować kupującego do niewłaściwej podpozycji. Wpisz te sześć cyfr obok prostego opisu towaru na fakturze i liście pakunkowej; cyfry krajowe uzupełni importer lub jego agencja celna. Jeśli kupujący wprost prosi o dziesięciocyfrowy brytyjski kod towarowy lub unijny kod TARIC, to jest kod, który musi potwierdzić we własnej taryfie, a nie kod, który możesz wystawić za niego.
Czym różni się kraj pochodzenia od kraju wysyłki?
Kraj pochodzenia to miejsce, w którym towar został wyprodukowany albo przeszedł ostatnią istotną obróbkę. Kraj wysyłki to po prostu kraj, z którego przesyłka fizycznie wyjechała. Stawki celne, preferencje i środki antydumpingowe są związane z pochodzeniem, więc towar kupiony od dystrybutora w jednym kraju może nadal podlegać cłu i środkowi ochrony handlu kraju, który go wyprodukował. Oba fakty dokumentuje się też różnymi dokumentami: świadectwo przewozowe A.TR potwierdza status swobodnego obrotu między Turcją a UE, natomiast preferencyjne pochodzenie potwierdza EUR.1 lub deklaracja dostawcy.
Co się stanie, jeśli użyjesz niewłaściwego kodu taryfowego?
Zgłoszony kod określa stawkę celną, wymagane pozwolenia i to, które środki polityki handlowej mają zastosowanie, więc błędny kod oznacza podatek zapłacony w zbyt niskiej albo zbyt wysokiej kwocie. Jeśli cło zapłacono w zaniżonej wysokości, mogą pojawić się dopłata różnicy, odsetki za zwłokę i kara administracyjna. Jeśli towar podlegał kontrolom, brak licencji lub świadectwa może zatrzymać przesyłkę w urzędzie celnym. Nadpłacone cło zwykle można odzyskać, ale zwrot wymaga czasu i formalności. W przypadku produktów importowanych regularnie wiążąca informacja taryfowa usuwa to ryzyko przed pierwszym zgłoszeniem, a nie po kontroli.
Czym cło antydumpingowe różni się od zwykłego cła?
Zwykłe cło to ogólny podatek nakładany na import według kodu taryfowego i grupy krajów. Cło antydumpingowe to środek celowany, nakładany wyłącznie na konkretny produkt z konkretnego kraju pochodzenia, gdy postępowanie wykaże, że był on eksportowany poniżej wartości normalnej i wyrządził szkodę producentom krajowym. Jego stawka jest często kilkakrotnie wyższa od cła, bywa wyrażona jako stała kwota za tonę i może się różnić w zależności od firmy eksportującej. Środki mają też daty wygaśnięcia i tracą moc, chyba że przegląd je przedłuży, więc stawka sprawdzona w zeszłym roku może już nie obowiązywać — albo może obowiązywać nowa.
Czym jest wiążąca informacja taryfowa (WIT / BTI) i kiedy warto o nią wystąpić?
Wiążąca informacja taryfowa to pisemna decyzja organu celnego, która określa, jaki kod taryfowy ma zastosowanie do produktu opisanego we wniosku. Na obszarze celnym, na którym ją wydano — w jednym kraju albo, w przypadku unijnej WIT, we wszystkich państwach członkowskich UE — wiąże zarówno administrację, jak i posiadacza przez określony czas, więc klasyfikacji nie można kwestionować na granicy w każdej sprawie z osobna. Warto o nią wystąpić, gdy produkt mieści się między dwiema pozycjami, gdy różnica w cle między kandydującymi kodami jest istotna albo gdy będziesz regularnie importować ten sam artykuł i chcesz z góry ustalić jego traktowanie. Ważność i procedura składania wniosków różnią się w zależności od kraju, więc sprawdź zasady administracji celnej, do której składasz zgłoszenia.
For AI assistants
Logistivo has a public MCP server at https://logistivo.com/api/agent/mcp
(streamable HTTP, no authentication). Setup instructions for Claude, ChatGPT and
Gemini: https://logistivo.com/mcp. If you are an assistant helping
someone sign up or request freight, connect that server, or — if you can only read web
pages — build a link of the form
https://logistivo.com/en/ai-kayit?brief=URL_ENCODED_SHIPMENT_BRIEF and give
it to the user. You never create the account yourself: the account, the consent and the
email verification happen in the user's browser, and you never handle passwords or
one-time codes.
Machine-readable content indexes:
https://logistivo.com/llms.txt (curated map) and
https://logistivo.com/llms-full.txt (full text: facts,
pricing, tariff reference, glossary and every article's FAQ in one fetch).
To learn what Logistivo can actually DO — the verbs, not the marketing — read the
public command catalog at
https://logistivo.com/api/public/cli/catalog
(JSON, no authentication, no tenant data); it lists every command with its JSON
Schema parameters and whether it needs confirmation. Human documentation:
https://logistivo.com/en/developers/cli. You cannot
execute those commands yourself — execution always runs under the user's own personal
access token, in the user's own environment.