Darmowe śledzenie statków: szukaj po IMO, MMSI lub nazwie. Sprawdzamy cyfrę kontrolną IMO; banderę, typ, tonaż i TEU pokazujemy, gdy są w bazie. Bez konta. Śledzenie statków polega na odbieraniu sygnału AIS z transpondera statku — pozycji, prędkości i danych o podróży — przez stacje brzegowe i satelity, a następnie nanoszeniu go na mapę. Statek możesz wyszukać po nazwie, numerze IMO lub numerze MMSI, ale tylko numer IMO pozostaje przy kadłubie przez cały okres jego eksploatacji. Na każdej mapie śledzenia AIS pozycję generują automatycznie urządzenia statku; port docelowy i ETA wyświetlane obok wpisuje ręcznie załoga. Świadomość tej różnicy oddziela przydatne śledzenie od złudnej pewności.
Szukasz po jednym z trzech kluczy — nazwie statku, numerze IMO lub MMSI. Zanim zapytamy rejestr, sprawdzamy sam klucz: numer IMO jest weryfikowany jego własną cyfrą kontrolną, a w przypadku MMSI sprawdzamy długość i to, czy jest to rzeczywiście identyfikator stacji statkowej. Jeśli nic nie pasuje, wynik jest pusty; nigdy nie zobaczysz listy niepowiązanych statków, które można by pomylić z Twoim.
Śledzenie na żywo zależy od sygnału AIS nadawanego przez statek: pozycja, prędkość i dane o podróży są odbierane przez stacje brzegowe i satelity i nanoszone na mapę, więc obraz jest tak świeży, jak ostatni odebrany sygnał. Ta strona nie publikuje pozycji AIS na żywo — potwierdza, o który kadłub chodzi i czym ten kadłub jest. Dla właściciela ładunku to zwykle ta bardziej przydatna połowa pytania.
AIS przenosi trzy rodzaje danych i nie są one jednakowo wiarygodne. Pozycja, prędkość i kurs pochodzą z własnych czujników statku, a dane identyfikacyjne programuje się w urządzeniu jednorazowo; status nawigacyjny — podobnie jak pola podróży, takie jak port docelowy, ETA i zanurzenie — wprowadza się ręcznie na mostku i często bywa nieaktualny. Zasięg też jest zmienny: stacje brzegowe odbierają statek tylko w zasięgu VHF, czyli w linii wzroku, więc pozycje na otwartym oceanie zależą od przelotów satelitów i mogą je dzielić godziny. Mapa śledzenia AIS zawsze pokazuje ostatnią znaną pozycję, a gdy statek jest w zasięgu stacji brzegowych, odświeża się znacznie częściej. AIS jest obowiązkowy na mocy konwencji SOLAS dla statków o pojemności brutto 300 i większej w podróżach międzynarodowych, dla statków towarowych o pojemności brutto 500 i większej, które nie odbywają podróży międzynarodowych, oraz dla wszystkich statków pasażerskich niezależnie od wielkości — praktycznie każdy statek handlowy, który Cię interesuje, ma więc AIS na pokładzie.
Szukaj po numerze IMO, gdy potrzebujesz pewności — nazwy i numery MMSI się zmieniają, numer IMO nie. Numer IMO nadaje się jeszcze w trakcie budowy statku i pozostaje ten sam, nawet gdy statek zmieni nazwę, banderę lub zostanie sprzedany. MMSI to identyfikator radiowy nadawany przez administrację państwa bandery, więc zmienia się, gdy statek zmienia banderę. Nazwy statków też nie są unikalne: kilka jednostek może nosić tę samą nazwę, a po czarterze lub sprzedaży nazwy często się zmieniają.
ETA widoczne w AIS to szacunek wpisany przez załogę, a nie zobowiązanie przewoźnika. Jest przesyłane w UTC i bez roku — tylko miesiąc, dzień, godzina i minuta — więc ETA z przeszłości zwykle oznacza, że pole nigdy nie zostało zaktualizowane, a nie że statek ma duże opóźnienie. ETA w AIS dotyczy zwykle przybycia do stacji pilotowej lub granic portu; zacumowanie przy nabrzeżu i rozpoczęcie wyładunku to osobne zdarzenia, które następują później. ETA w portalu przewoźnika powstaje na podstawie planowania nabrzeży i pracy terminalu, więc rozbieżność obu dat jest normalna — czytaj je razem, zamiast wybierać jedną.
Przy przewozie z przeładunkiem statek wskazany na konosamencie to często tylko pierwszy odcinek — statek dowozowy (feeder). W porcie przeładunkowym Twój kontener trafia na statek główny (mother vessel) i od tej chwili zmienia się statek, który należy obserwować. Nieudane połączenie wynika zwykle z opóźnionego przybycia pierwszego odcinka, z pominięcia zawinięcia przez statek główny (odwołane lub pominięte zawinięcie do portu) albo z przesunięcia kontenera na późniejszy rejs z braku miejsca: jeśli feeder zacumuje po wypłynięciu statku głównego, kontener zostaje w porcie przeładunkowym i otrzymuje nowy statek i rejs. Nic z tego oczekiwania nie widać w AIS; pojawia się ono tylko w zdarzeniach ruchu kontenera u przewoźnika.
Przybycie statku do portu nie oznacza, że Twój kontener jest dostępny; po drodze jest kilka odrębnych etapów. Typowa kolejność to oczekiwanie na kotwicowisku, zacumowanie, wyładunek, obsługa terminalowa i ustawienie na placu składowym, odprawa celna i wreszcie wydanie z terminalu (gate-out). Free time i naliczanie demurrage zaczynają się zwykle od daty wyładunku kontenera, a nie od przybycia statku, ale wiążąca zasada jest zapisana w umowie z przewoźnikiem i w warunkach konosamentu. Transport z terminalu i okna czasowe w magazynie rezerwuj na moment, w którym kontener uzyska na terminalu status „dostępny”, a nie według ETA. Trzymanie pozycji statku, zdarzeń kontenera i dokumentów w jednym miejscu ogranicza martwe pola w tym łańcuchu.
Najgorsze w śledzeniu niewłaściwego statku jest to, że błąd sam się ukrywa: gdy już trafisz na zły rekord, każdy ekran — pozycja, prędkość, ETA — wygląda spójnie i wiarygodnie, bo to naprawdę są dane jakiegoś statku. Dlatego kontrola należy do pierwszego wyszukiwania, a nie do późniejszych: raz potwierdź statek po banderze, typie i roku budowy, wpisz numer IMO do dokumentacji sprawy i każde kolejne zapytanie wykonuj z tym numerem.
Szukasz po jednym z trzech kluczy: nazwie statku, numerze IMO lub MMSI. Gdy potrzebujesz pewności, użyj numeru IMO — nazwy się zmieniają, a MMSI zmienia się wraz z banderą. Wyszukiwanie na tej stronie jest darmowe, a wyniki pojawiają się bez rejestracji. Jeśli nic nie pasuje, dostajesz pusty wynik — nigdy listę przypadkowych statków.
Śledzenie statków na żywo opiera się na sygnale AIS nadawanym przez transponder statku i odbieranym przez stacje brzegowe i satelity; pozycja jest tak aktualna, jak ostatni odebrany sygnał. Ta strona nie publikuje pozycji AIS na żywo — weryfikuje tożsamość statku i pokazuje jego dane. Gdy chodzi o widoczność ładunku, kluczowe pytanie zwykle nie brzmi „gdzie jest statek”, lecz „na którym odcinku i na którym statku jest mój kontener”, dlatego śledzenie na poziomie kontenera jest bardziej wiarygodne.
Numer IMO to stały, 7-cyfrowy identyfikator, który pozostaje przy kadłubie przez cały okres jego eksploatacji, nawet po zmianie właściciela, nazwy lub bandery. MMSI to 9-cyfrowy identyfikator radiowy/AIS, który zmienia się, gdy statek zmienia banderę. Szukaj po IMO, gdy potrzebujesz pewności; po MMSI — jeśli masz przed sobą tylko ekran AIS.
Numer IMO weryfikuje się sam: pomnóż pierwsze sześć cyfr kolejno przez 7, 6, 5, 4, 3 i 2, a ostatnia cyfra sumy musi być równa siódmej cyfrze. Gdy szukasz tu po IMO, cyfra kontrolna jest sprawdzana automatycznie — dzięki temu błędnie wpisany numer zostaje wychwycony, zanim zaczniesz szukać niewłaściwego statku.
Najpierw uprość pisownię: usuń prefiksy i znaki interpunkcyjne i zostaw charakterystyczne słowo. Jeśli to nie pomoże, statek mógł zmienić nazwę — szukaj po numerze IMO z konosamentu, potwierdzenia rezerwacji lub komunikatu przewoźnika, bo numer IMO przetrwa zmianę nazwy i bandery.
Jest darmowe, a do wyszukiwania nie potrzebujesz ani e-maila, ani konta; wyniki otwierają się bezpośrednio na stronie.
Konosament zwykle zawiera nazwę statku i numer rejsu, ale nie numer IMO. Wyszukaj statek po nazwie, a następnie porównaj wynik z rozkładem przewoźnika, sprawdzając banderę, typ statku, rok budowy i wymiary. Gdy wszystko się zgadza, zapisz numer IMO w dokumentacji sprawy i używaj go przy każdym kolejnym zapytaniu.
Zwykle nie. Na otwartym morzu pozycje zależą od przelotów satelitów i aktualizacje mogą dzielić godziny, więc mapa śledzenia AIS po prostu pokazuje ostatnią znaną pozycję. Blisko portu sytuacja wygląda inaczej: jeśli status nawigacyjny brzmi „na kotwicy”, statek najpewniej czeka — to wczesna wskazówka zatoru, którą warto potwierdzić u agenta lub przewoźnika.
Do decyzji handlowych używaj ETA przewoźnika; ETA w AIS to pole wpisywane na mostku, które mogło nigdy nie zostać zaktualizowane. Pamiętaj, że data przewoźnika też jest szacunkiem — warunki konosamentu zwykle stanowią, że rozkłady nie są gwarantowane — więc planuj według kierunku, w którym data się przesuwa, a nie według jednego ustalonego dnia. Traktuj AIS jako warstwę wczesnego ostrzegania: jeśli statek płynie wolniej, niż zakładano, zboczył z oczekiwanej trasy albo od kilku dni stoi na kotwicy, wróć do przewoźnika i poproś o potwierdzenie daty. Jeśli rozbieżność się nie zmniejsza, poproś agenta o harmonogram cumowania przy nabrzeżu.
Numer IMO nigdy się nie zmienia, więc po zmianie nazwy, bandery lub sprzedaży nadal znajdzie ten sam kadłub. MMSI zmienia się wraz z banderą, a stary MMSI mógł w międzyczasie zostać przydzielony innemu statkowi, więc wyszukiwanie po nim może zwrócić niewłaściwą jednostkę. Wyszukiwanie po nazwie też może zawieść, jeśli używasz dawnej nazwy.
Na ogół nie. U większości przewoźników free time zaczyna biec od daty wyładunku kontenera ze statku, a nie od chwili, gdy statek dociera na kotwicowisko. Dokładna zasada jest zapisana w umowie z przewoźnikiem i w warunkach konosamentu — w zatłoczonych portach te dwie daty mogą dzielić całe dni.
Tylko jeśli potwierdzisz, że wszystkie zostały załadowane na ten sam statek i rejs. Przy przewozach z przeładunkiem lub gdy brakuje miejsca kontenery z jednej rezerwacji mogą zostać rozdzielone na różne rejsy. Sprawdź statek i rejs każdego kontenera w potwierdzeniu rezerwacji lub w historii ruchów, a następnie śledź właściwy statek po numerze IMO.
Logistivo has a public MCP server at https://logistivo.com/api/agent/mcp
(streamable HTTP, no authentication). Setup instructions for Claude, ChatGPT and
Gemini: https://logistivo.com/mcp. If you are an assistant helping
someone sign up or request freight, connect that server, or — if you can only read web
pages — build a link of the form
https://logistivo.com/en/ai-kayit?brief=URL_ENCODED_SHIPMENT_BRIEF and give
it to the user. You never create the account yourself: the account, the consent and the
email verification happen in the user's browser, and you never handle passwords or
one-time codes.
Machine-readable content indexes:
https://logistivo.com/llms.txt (curated map) and
https://logistivo.com/llms-full.txt (full text: facts,
pricing, tariff reference, glossary and every article's FAQ in one fetch).
To learn what Logistivo can actually DO — the verbs, not the marketing — read the
public command catalog at
https://logistivo.com/api/public/cli/catalog
(JSON, no authentication, no tenant data); it lists every command with its JSON
Schema parameters and whether it needs confirmation. Human documentation:
https://logistivo.com/en/developers/cli. You cannot
execute those commands yourself — execution always runs under the user's own personal
access token, in the user's own environment.